ruimteklassen2015, dag 3

Bonjour tout le monde, Hello everybody,

Woensdag, dag 3 in het ESC (Euro Space Center)..
De eerste dagen kregen we het gevoel dat we met een rijkelijk gevuld programma te maken hadden. Vandaag lijkt het dat we nu pas echt op kruissnelheid komen!!
Opstaan met een vleugje muziek, ontbijten, kamers opruimen, kamerinspectie en meteen starten met de training . Tja, om stipt 09.00 uur staan de monitoren klaar om ons  te begeleiden.
Gelukkig namen we gisteren een uitgebreide, verkwikkende douche zodat een kattenwasje volstond om fris en monter in de trainingshal te verschijnen. Gisteren kregen we een eerste training om d.m.v. een schrandere samenwerking een mega-ruimteveer te laten lanceren. Vandaag was het ‘voor echt!’ Zenuwachtige blikken werden onderling uitgewisseld. Samen met jullie, beste ouders mogen wij trots zijn dat elke lancering succesvol verliep! We namen de complimenten van de moni’s graag in ontvangst.
Ondertussen beklom een andere groep nog ‘de muur’ terwijl een andere groep in het planetarium ging kijken naar het heelal om de weg tussen al die sterren te leren kennen. Ahja, want  anders vliegen we verloren.
Dan was er ook nog een audio-rondleiding. Ook wel interessant, maar niet voor elke leerling. Tot slot bouwde een laatste groep nog een heuse raket met ontsteking.
Nu hadden we het alleen nog maar over de voormiddag in dit gebouw met een oppervlakte van een paar voetbalvelden. Ergens zit er zelfs een 5D-cinema verstopt.
De trainingssessies eindigden om 13.00 uur. Dan volgde een snelle lunch want de bus naar Bouillon stond al te ronken! Een korte rit  van een half uurtje bracht ons aan de voet van de heuvel waarop het sprookachtige kasteel van Bouilon stond te turen over de sombere Semois. Een middeleeuwse gids loodste ons door dit mythisch bolwerk van kleine gangen, opslagruimtes en folterkamers. En dan….eindelijk onze lang verwachte vrijheid met 15 euro in de pocket!!!!!!!! We mochten zelf beslissen over ons avondmaal op de plaatselijke markt. Het ruime aanbod van pannenkoeken, ijsjes, frietjes, pita en andere lekkernijen maakte de beslissing wel heel erg moeilijk. Met gevulde buiken trokken we terug naar de prachtig verlichte vestiging. Ondertussen was het al akelig donker. De directeur vertelde ons het bloederige verhaal van de familie RIP.  Sfeervol wandelden we terug naar de bus. Nog een half uurtje rijden en we  konden onze vermoeide voetjes neervlijen in ons bedje!!

Slaapwel, ZZZzzzzzzzzzzzzz

DSC_0407 DSC_0409 DSC_0414 DSC_0418 DSC_0419 DSC_0421 DSC_0431 DSC_0436 DSC_0438 DSC_0440 DSC_0441 DSC_0449 DSC_0453 DSC_0465 DSC_0466 DSC_0470 DSC_0479 DSC_0480 DSC_0481 DSC_0491 DSC_0497 DSC_0501 DSC_0505 DSC_0509 DSC_0514 DSC_0520 DSC_0535 DSC_0536 DSC_0537 DSC_0555 DSC_0556 DSC_0560 DSC_0561 DSC_0565 DSC_0568 IMG_2280 IMG_2326 IMG_2331 IMG_2332 IMG_2338 IMG_2362

Geplaatst in Geen categorie.